profileimage

Over Frans

Deze regering is aan het bezuinigen geslagen en lijkt te willen laten zien hoe stoer ze is, door vooral ook mensen met een handicap te willen pakken. Zo is bijvoorbeeld de belastingteruggave aangepast. Ik krijg het niet goed uitgerekend maar mijn onderbuik zegt dat het me geld kost. Ook gaat er worden bezuinigd op het onderwijs aan jongeren met een handicap. En dan die ideeën rond de Wajong en de sociale werkvoorziening.

Gehandicapten zijn straks de enige mensen die voor een bedrag onder het minimumloon mogen gaan werken. Volgens het Kabinet gaat het allemaal wel meevallen want met de toenemende vraag naar mensen die willen werken komen de gehandicapten ook wel aan de bak. De Ango probeert al ruim tachtig jaar de situatie voor mensen met een handicap te verbeteren maar nee…

Mijn motivatie

Bezuinigen is de boodschap. We gaan terug naar af met zijn allen. Terug naar de jaren zeventig. Terug naar de tijd waarin ik in mijn jeugd werd opgevangen in de bossen door goedbedoelende religieuzen.

Nu het Kabinet Rutte er is, zal de boel wel binnen een paar jaar helemaal opgelost zijn en werkt vrijwel iedere gehandicapte. Misschien dat u het geloofd maar ik snap het niet en ik word er boos van. Dan heb je nog al die andere bezuinigingen die op het bordje van de gemeenten worden gelegd. Die moeten maar zien hoe ze dat oplossen. Hier en daar zie je al een wethouder sociale zaken richting WMO gluren. Gemeenten gaan denken over meer eigen verantwoordelijkheid, een groter beroep op de mantelzorger en hogere eigen bijdragen.

Gehandicaptenorganisaties zouden moeten opkomen voor de rechten van de mensen met een functiebeperking maar die hebben ook net te horen gekregen dat ze grote delen (of alles) van hun subsidie kwijtraken. En toen kwamen de plannen voor het Pgb. Dat was voor mij het toppunt. Ik vind dat ik de buitenwereld moet laten weten dat het belachelijk is wat dit Kabinet hiermee van plan is. De invoering van de Pgb is eigenlijk het toppunt van emancipatie. Door het Pgb hoefde je als gehandicapte niet langer afhankelijk te zijn van organisaties die jou leven in hun werkschema diende in te passen. Je kon zelf dingen gaan regelen met de deskundigheid die je zelf door jarenlange praktijkervaring had opgebouwd. Natuurlijk werd de regeling een succes. Dat snapt ieder weldenkend mens. Zorg is zo immers goedkoper en beter. Ja, het kostte steeds meer geld maar dat had traditionele zorgverlening ook gekost.

Maar iets wat geld kost, daar wil dit Kabinet vooral van af. Bezuinigen is de boodschap. We gaan terug naar af met zijn allen. Terug naar de jaren zeventig. Terug naar de tijd waarin ik in mijn jeugd werd opgevangen in de bossen door goedbedoelende religieuzen. Ik ben daarom lid geworden van de actiegroep. Ik lever mijn vrijheid weer in. Het maakt niet uit. Door alle maatregelen van dit Kabinet kan ik ook geen kant meer op. Ben ik veroordeeld tot een leven thuis, achter de spreekwoordelijke geraniums.

Zie Frans’ verhaal ook op Aparticipatie.nl.